De forensische psychiatrie is een deelgebied binnen de psychiatrie dat zich richt op mensen die met de rechterlijke macht in aanraking zijn gekomen en die psychiatrische zorg nodig hebben. Deze zorg kan vrijwillig worden aangenomen, maar ook als voorwaarde worden gesteld of verplicht worden opgelegd.

In België is internering de zwaarste maatregel om veroordeelden met psychiatrische problematiek te verplichten tot behandeling. Voorheen werden geïnterneerden behandeld in reguliere justitiële instellingen. Sinds november 2014 neemt het nieuwe forensisch psychiatrisch centrum te Gent geïnterneerden, die door de bevoegde Kamer voor de Bescherming van de Maatschappij voor FPC Gent werden aangemeld, op. Hierbij worden geen exclusiecriteria gehanteerd.

In FPC Gent verblijven patiënten met als primaire diagnose een psychiatrische aandoening op As I of As II volgens de DSM-5. Voorbeelden van psychische stoornissen op As I: middelen gerelateerde en verslavingsstoornissen, autisme, psychotische stoornissen, schizofrenie, seksuele stoornissen. Voorbeelden van psychische stoornissen op As II: paranoïde persoonlijkheidsstoornis, antisociale persoonlijkheidsstoornis, borderline, obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis; lichte, matige, ernstige en diepe zwakzinnigheid. Vaak is er sprake van comorbiditeit, dus van meerdere stoornissen tegelijk. Meer weten over psychiatrische stoornissen? Surf naar www.geestelijkgezondvlaanderen.be.

Het forensisch psychiatrisch centrum te Gent biedt plaats aan 264 patiënten. In het gebouw krijgen behandeling, stabilisatie en het ontwikkelen van eigen verantwoordelijkheid ruimte. Planmatig is het gebouw zo opgevat dat de patiënt binnenkomt op de afdeling observatie en oriëntatie, vervolgens behandeld, geresocialiseerd en tot slot gere-integreerd wordt in de maatschappij. In het centrale gedeelte bevinden zich alle ondersteunende diensten, werk- en ontspanningsruimten, therapielokalen en gespreksruimten. Daarrond situeren zich als een waaier de woonpaviljoenen die een eigen identiteit hebben, kleinschaliger om nauwer aan te sluiten bij het gewenste woonklimaat. Door aangepaste toegangsmodaliteiten krijgen patiënten geleidelijk aan meer rechten om zich op autonome wijze door het centrum te begeven, zelfstandig te gaan werken of winkelen bijvoorbeeld.